Particuliere Recherchebureaus
Uit onderzoek van De Telegraaf blijkt dat controle op de Wet particuliere recherchebureaus
een wassen neus is en vooral lagere overheden gebruik maken van illegale detectivebureaus.
De overheid maakt al jarenlang gebruik van dubieuze detectivebureaus. Grote organisaties,
waaronder accountantsfirma PricewaterhouseCoopers en adviesbureau Berenschot, opereren zonder
vergunning van Justitie, maar krijgen desondanks opdrachten van gemeenten en provincies.
____________________________________________________________________________
Advocatenkantoren, verzekeringsmaatschappijen en particuliere recherchebureaus maken indirect
gebruik van de onrechtmatig verkregen informatie. De PvdA wil die 'heling' ook aanpakken.
"Het is wel erg gemakkelijk om via de achterdeur toch aan allerlei informatie te komen", aldus Attje Kuiken.
____________________________________________________________________________
Oud PvdA-kamerlid Aleid Wolfsen: “ Sluit illegaal verkregen bewijs van particuliere recherchebureaus uit in rechtszaken."
____________________________________________________________________________
Sander van Betten, redactioneel ondersteunend medewerker van Peter R. de Vries, die een vergunning van justitie heeft voor het exploiteren van een recherchebureau vertelt aan Michel Kraay: “Ik krijg natuurlijk die informatie niet die u aan mij vraagt, dat moet weer via bronnen en informanten, als u begrijpt wat ik bedoel. Wij hebben een vrij ruim netwerk van personen die bij bepaalde instanties betrokken zijn en kunnen raadplegen tegen een x bedrag. Daar krijgen we dan de informatie van, want normaal gesproken kun je natuurlijk niet aan saldo informatie van de buurman komen”.
____________________________________________________________________________
Onder de kop “Evaluatie privacygedragscode particuliere recherchebureaus” wordt gesnuffeld aan de omgang met vertrouwelijke gegevens in die sector. Particuliere recherchebureaus hebben een privacygedragscode opgesteld in lijn met de Wet Bescherming Persoonsgegevens (WBP). Deze code is sinds 2004 verplicht voor alle particuliere bureaus. Maar ze houden zich daar niet echt aan, blijkt uit het rapport: “Bij alle onderzochte methoden tezamen wordt bij ruim een kwart van de toepassingen één of meer normeringen overtreden.” Hier twee voorbeelden van wat dat betekent: “Een deel van de particuliere rechercheurs is afkomstig van de politie. Er wordt gebruik gemaakt van oude contacten bij de politie” “… dat gebruik is gemaakt van informatie afkomstig van UWV” Een van de uitgangspunten van de privacygedragscode is de “proportionaliteit en subsidiariteit van de onderzoeksmethode”. Dat betekent dat gebruik van privacygevoelige informatie wel echt noodzakelijk moet zijn bij het behalen van het onderzoeksdoel. Maar het rapport lezende blijkt dat dit beginsel niet echt leeft. Het doel heiligt de middelen. En dat kan ook omdat het toch nauwelijks bestraft wordt: “De onderzochte bureaus ervaren de controle-, pak- en detectiekans als laag, waardoor de privacygedragscode in een deel van de branche niet als dwingende regelgeving wordt ervaren.” Het rapport is een steekproef en voor een deel gebaseerd op interviews en vragenlijsten. Wanneer er diepgravend onderzoek wordt gedaan, zou de situatie nog wel eens veel erger kunnen zijn. Politie is aan handen en voeten gebonden en het pispaaltje als zaken niet opgelost worden. Particuliere rechercheurs nemen het niet zo nauw en kunnen daardoor zaken oplossen. Dat daarbij de rechten van personen mogelijk met voeten getreden worden, is minder relevant.
____________________________________________________________________________
Particuliere recherchebureaus informeren burgers onvoldoende over onderzoek: De wetgever heeft bepaald dat burgers het recht hebben geïnformeerd te worden over onderzoek dat een particulier recherchebureau naar hen verricht of heeft verricht. De naleving van de informatieplicht is essentieel willen burgers hun recht op inzage en correctie kunnen uitoefenen. Deze wettelijke informatieplicht wordt onvoldoende nageleefd. In 2005 heeft het CBP bij 33 recherchebureaus onderzoek gedaan. Het onderzoek bestond uit een schriftelijke enquête onder dertig bureaus en benutte daarnaast de resultaten van een breder onderzoek ter plaatse bij drie bureaus. Het CBP ziet hierin aanleiding de branche gericht voor te lichten en in 2007 controleonderzoeken te houden.
____________________________________________________________________________
Rapport particuliere recherche uitbreiding van de reikwijdte van de wet?: In opdracht van het Ministerie van justitie verrichtte de Politieacademie en ES&E Interim onderzoek naar private onderzoeksdiensten die niet vergunningplichtig zijn onder de Wet op de particuliere beveiliging en recherchebureaus (WPBR). Bedrijfsrecherchediensten en aanpalende sectoren als expertisebureaus, handelsinformatie en informatiemakelaars werden in kaart gebracht wat betreft hun aantal en de aard en omvang van hun werkzaamheden. De centrale probleemstelling van het onderzoek luidde:Wat is het geschatte aantal, de aard en omvang van de activiteiten van bedrijven,bedrijfsonderdelen en andere particuliere organisaties die zich met recherchewerkzaamheden bezighouden en die nu niet onder de WPBR of binnen het domein van justitiële opsporing vallen, alsmede van die recherchebureaus die uitsluitend onderzoeken verrichten naar onregelmatigheden met betrekking tot goederen en als zodanig niet onder het bereik van de WPBR vallen?http://www.politieacademie.nl/NR/rdonlyres/8CFD76CA-9696-4DCD-9077-DCE0F1EF3E2B/2612/EINDRAPPORTparticuliererecherche.pdf
___________________________________________________________________________
Zembla: de Privé-detective, 5 juli 2002 VARA/NPS op Nederland 3.
Diefstal, fraude bij bedrijven, onterecht ziekteverzuim en zelfs moordzaken: de particulier rechercheur draait er z'n hand niet voor om. Particuliere recherchebureaus floreren als nooit tevoren, maar er is nauwelijks iets geregeld. Veel privé-detectives lopen volgens het ministerie van Justitie langs de grens van de wet. Ze krijgen of kopen gevoelige informatie van ex-collega's bij de politie, ze lappen privacyregels aan hun laars of ze gaan undercover. Zembla over het doen en laten van de private eyes.
http://redir.vara.nl/tv/zembla/welcome2.html?20020705/zembla
_____________________________________________________________________________________
1 op de middag: Illegale handel persoonsgegevens, 17 augustus 2006 Avro op radio 1
De handel in privé-gegevens is big business. Recherchebureaus leveren zonder problemen informatie over je saldo, geheime telefoonnummers, je kenteken, je arbeidsverleden, huur- en belastingschulden, eventuele uitkeringen bij de sociale dienst en een mogelijk strafblad. Gerenommeerde advocatenkantoren, maar ook banken, verzekeringsmaatschappijen en zelfs overheidsinstellingen waren klant bij de informatiebureaus. Die handel blijkt moeilijk uit te roeien, want er zijn grote belangen mee gemoeid. In 1opdeMiddag vertelt Michel Kraaij over zijn omstreden methoden om praktisch alle geheime informatie los te krijgen. De SP heeft inmiddels kamervragen gesteld over deze illegale handel in informatie en hun opdrachtgevers. Een reportage en een reactie uit de politiek.
http://forum.fok.nl/topic/899904
___________________________________________________________________________
De ochtenden: de particuliere recherche, 2 mei 2007 Vpro op radio 1
Mensen volgen, kentekens natrekken, het hoort allemaal bij het werk van de particulier rechercheur. Booming business, want steeds vaker wordt er gebruik gemaakt van recherchebureaus, niet alleen bij echtscheidingen, maar ook bij bijvoorbeeld vermeende bedrijfs- of verzekeringsfraude. De resultaten van al dat speurwerk worden ook ingezet bij rechtzaken, en de rechter heeft dan als taak om het ingebrachte bewijs te toetsen. Voor politie-speurwerk gelden strikte regels over wat er wel en niet mag in het opsporingstraject, maar hoe zit dat bij particulier recherche? In Argos supplement een debat over de werkwijze van particuliere recherchebureau’s, en de toelaatbaarheid van het bewijs dat ze vergaren.
Link->
___________________________________________________________________________
De ochtenden: private justice, 13 april 2007 Vpro op radio 1
Verzekeraars in Nederland schakelen steeds vaker particuliere rechercheurs in na vermoedens van fraude met een uitkering. Die rechercheurs behoren toe aan schade expertise bureaus of particuliere recherchebureaus die in opdracht van de verzekeraars cliënten dagenlang schaduwen op zoek naar bewijsmateriaal dat vervolgens in een civiele dan wel strafrechtelijke zaak wordt ingebracht door de verzekeraar. Maar wie toetst eigenlijk of dat bewijs wel deugt? Hebben rechters voldoende zicht op de herkomst van het bewijsmateriaal? En in hoeverre mág de verkregen informatie dienen als bewijs? Argos over de privatisering van het recht, een verhaal over schaduwen, het witwassen van informatie en het ‘old boys network’.
Link->
