Strafdossier/Procesgang
Met macht komt verantwoordelijkheid
In 2002 loopt er door het College Bescherming Persoonsgegevens een onderzoek naar Mariëndijk Intermediair BV, één van de opdrachtgevers van Michel Kraay. Op 3 september 2002 doet het CBP een onaangekondigd onderzoek bij Mariëndijk Intermediair BV, nu genaamd Regres Info BV. Het CBP heeft daarbij gebruik gemaakt van de expertise van derden. Deskundigen verbonden aan het Bureau Recherche Expertise Haaglanden (BRE) en het Nederlands Forensisch Instituut (NFI), maakten deel uit van het onderzoeksteam. Het doel van het onderzoek was het geven van een oordeel over de werkwijze van Mariëndijk Intermediair BV bij het verwerken van persoonsgegevens. De werkwijze van de medewerkers is gereconstrueerd uit het meegenomen operationele materiaal. De wijze waarop de gegevens door Mariëndijk Intermediair BV zijn verkregen mist een rechtmatige grondslag in de zin van artikel 8 WBP en is onder omstandigheden ook in strijd met het Wetboek van strafrecht. Dit laatste geldt met name voor de soms listige methode van informatiegaring. Uit de onderzochte stukken blijkt dat medewerkers van bureau X gespreksinstructies hebben om onder valse naam en werkgever naar gegevens te vragen, daar waar informatie niet rechtstreeks of via een tussenpersoon achterhaald kon worden. Kennelijk worden medewerkers van informatieverstrekkende instanties door bureau X willens en wetens misleid. http://www.cbpweb.nl/downloads
_rapporten/rap_2003_bureau_x.pdf.
Op 5 november 2002 betrekt de directeur van Mariëndijk Intermediair BV, Dennis Esajas, Michel in het onderzoek door aan het CBP te schrijven: “informatie die wij zelf niet kunnen of willen verzamelen wordt bij het bedrijf van de heer Kraay ingekocht.” Bovendien zegt Dennis Esajas voor zijn schrijven aan het CBP persoonlijk tegen de informateurs van Mariëndijk “alles naar Kraay”. Hiermee bedoelde hij dat alle nieuwe opdrachten m.b.t. verhaalsonderzoeken naar privé-personen naar Michel Kraay dienden te worden gefaxt. http://www.michelkraay.nl/images
/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 9, blz. 933)
Het CBP doet op 4 maart 2003 aangifte tegen Mariëndijk Intermediair BV en tegen Michel Kraay bij het Openbaar Ministerie. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/aangifteom.pdf (pagina 3) Op 15 april 2003 wordt de voordeur van Michel zijn huis geramd en valt een team van twaalf man zijn woning binnen. Vanaf dan verblijft hij als enige een half jaar in detentie. Bij binnenkomst in het huis van bewaring zijn er officieus beperkingen opgelegd, ondanks dat de rechter- commissaris deze had afgewezen. Daardoor mag Michel de eerste 5 dagen niet zijn cel af en geen contact met de buitenwereld hebben.
Geen evenredige weging van rechten en belangen
Terwijl Michel in preventieve hechtenis verblijft gaat Mariëndijk Intermediair BV door met het plegen van oplichting: het inwinnen van informatie uit gesloten bronnen met een geldwaarde in het handelsverkeer onder het gebruik van valse namen. Daartoe waren zes mobiele pre paid telefoons aangeschaft, omdat men bang was dat de vaste telefoonlijnen zouden worden afgeluisterd in de wetenschap dat Michel gedetineerd was. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 4, blz 899) http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel1.pdf (pagina 12 en13 blz 920 en 921) Na meerdere keren te zijn verhoord komt Michel -die te goeder trouw en een bekennende verdachte is- er gaandeweg achter dat het OM en politie geen integere uitvoerende macht is. De politie heeft één verklaring gemanipuleerd en één verklaring proberen in te kleuren. Als Michel opmerkt over Goderie van Groen BV wordt nogal vaag gedaan, slaat rechercheur Woud Otter met gebalde vuist op tafel, ‘daar krijgen we vragen over van de rechters’, zegt Woud Otter. http://www.michelkraay.nl/documenten-strafdossier.php?Section=3 (klik op document nummer 3, blz 443) Nadat de verbalisanten, Woud Otter en Marjolijn Smit Michel ertoe hebben proberen aan te zetten de passage 'over Goderie van Groen BV wordt nogal vaag gedaan' uit zijn verklaring te halen, was voor Michel de maat vol en ging hij alleen nog verklaren in het bijzijn van zijn advocaat. Vervolgens is Michel niet meer verhoord. Desondanks zijn er door de rechters geen vragen gesteld over Michels opmerking “over Goderie van Groen BV wordt nogal vaag gedaan”. Ook het feit dat er meerdere verklaringen niet door Michel waren ondertekend deed bij de rechters geen vragen oproepen.
Nadat op 24 april 2003 een belastend PV tegen Goderie van Groen BV was opgemaakt -welke deel uitmaakte van Michel zijn strafdossier- is bevreemdend genoeg Goderie van Groen BV niet door het Openbaar Ministerie vervolgt. Bovendien achtte op 23 februari 2004 de zaaksofficier L.M.E. van der Wees het niet nodig Roy Goderie directeur van Goderie van Groen BV te laten getuigen in de strafzaak tegen Mariëndijk. De OvJ persisteert en de rechtbank volgt haar, nadat de advocaat van Mariëndijk Roy Goderie als getuige had gevorderd.
Het is niet de waarheid die de mens groot maakt, maar de mens die de waarheid groot maakt
Na zijn detentie stelt Michel onomstotelijk vast dat er één factuur uit het strafdossier is gemanipuleerd, waartoe hij in april 2008 aangifte van valsheid in geschrifte heeft gedaan. Voorts verloopt de teruggave van de in beslag genomen ordners moeizaam. In oktober 2003 blijken de ordners met daarin alle onderzoeksopdrachten van Goderie van Groen BV door het OM te zijn achtergehouden. Enkele maanden later komen de onderzoeksdossiers van Goderie van Groen BV alsnog op tafel. Maar ook dan ontbreken er de nodige onderzoeksopdrachten welke tot op heden niet zijn teruggeven. Als Michel dan aangifte doet van vernieling, is hiervan volgens het OM niets gebleken. En de aangifte van valsheid in geschrifte wegens het twee keer tekenen voor de afgifte van hetzelfde goed door inspecteur A.J.M. Raaijmakers wordt ook door het OM geseponeerd. In een door de heer A.J.M. Raaijmakers opgemaakt proces verbaal zegt hij: ”De opsomming van Kraay bestaat uit ‘zeer gevoelige informatie’ wat ten tijde van het onderzoek zeer zeker opgevallen zou zijn”. De heer Fons Raaijmakers gaat dan wel aan het feit voorbij dat in het strafdossier een factuur zit,die gericht is aan Goderie van Groen B.V. In de bijlage van de factuur staan de namen van de moeder en broer van Volkert van der G en Edwin de Roy van Zuydewijn vermeld, waar Michel voor Goderie van Groen BV onderzoek naar had gedaan. Bovendien had Michel zijn advocaat P.M. van Russen Groen verzocht op 6 juni 2003 ten kantore van het Interregionaal Fraudeteam een globale inventarisatie te maken van de inhoud van de ordners, m.n. die van Goderie van Groen BV. Michel was toen al bevreesd dat deze ordners zouden verdwijnen, of dat de recherche daaruit stukken zou verwijderen. In de inventarisatie gemaakt door P.M. van Russen Groen komen de volgende personen voor: Ouders van Rowena Klaartje Rikkers en Mike J (zaak Nulde), Eric jan Quakkelsteijn, Cornelis Eberhardt, Petra Lievense, Volkert van der Graaf, Edwin de Roy van Zuydewijn, Simon Lindeman, Wanda Weiszvis etc. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-openbaar-ministerie.php?Section=3
Beginselen van een behoorlijke procesorde & dubbele pet
Voorts zijn de beginselen van een behoorlijke procesorde met voeten getreden. Bij de behandeling voor schorsing van Michel zijn detentie bij het gerechtshof in Den Haag, treft Michel mr. U. van de Pol achter de tafel van de rechters aan. Mr. U. van der Pol die als lid van het College Bescherming Persoonsgegevens in deze zaak niet alleen onderzoek heeft gedaan, maar ook aangifte heeft gedaan bij het Openbaar Ministerie tegen Mariëndijk Intermediair BV en Michel Kraay. In december 2003 wordt de advocaat van Michel door de voormalig vice-president van de rechtbank Den Haag, mr Leendert Verheij, thans president van het gerechtshof Amsterdam, gebeld en biedt hiervoor zijn verontschuldiging aan. Vanaf maart 2005 is de heer van der Pol ombudsman van de gemeente Amsterdam. Als plaatsvervangend raadsheer van het Hof Den Haag was van der Pol ook één van de rechters die vonniste in de zaak van Hüseyin Baybasin. De heer Baybasin verzocht het Haagse Hof om de strafrechtelijke vervolging te bevelen van de hoogste ambtenaar van het ministerie van justitie en een Officier van Justitie. Het Haagsche Hof achtte de klacht niet gegrond waardoor het Openbaar Ministerie niet tot vervolging hoefde over te gaan. http://www.huseyinbaybasin.com/basin_duyuru.pdf
Menswaardigheid & machtsmisbruik
Zes weken voor de inhoudelijke behandeling van Michel zijn strafzaak bij de rechtbank, wordt hij in het Huis van bewaring overgeplaatst naar een andere afdeling en staat hij oog in oog met een moordenaar, drugshandelaar en oplichter waar hij onderzoek naar had gedaan voor Peter R. de Vries. Een staaltje machtsmisbruik van het Openbaar Ministerie omdat gedetineerden veronderstelden dat Michel een informant was en dit feit al eerder gespreksonderwerp was bij een pro-forma zitting. Volgens de dienst justitiële inrichtingen is beveiliging een centrale taak van het gevangeniswezen en komt voor een groot deel tot stand door de materiële beveiliging van de penitentiaire inrichting en de voortdurende aanwezigheid van het personeel. Muren, hekken, camera’s, onbreekbaar glas en detectiepoorten maken ontvluchtingen vrijwel onmogelijk. Met zoveel nadruk op beveiliging mag echter nooit uit het oog worden verloren dat met ingeslotenen op een menswaardige wijze moet worden omgegaan. Niet alleen omdat dat een kwestie van ‘beschaving’ is. Het gevaar is aanwezig dat mensen die gedurende lange tijd te zwaar gecontroleerd worden, na afloop van hun straftijd als ‘levende tijdbommen’ in de samenleving terugkomen, met alle risico’s van dien. Een menswaardige bejegening van de ingeslotenen helpt hen weer aan een toekomstperspectief. Menswaardigheid in het gevangeniswezen draagt daarmee bij aan de veiligheid van onze samenleving. Het Openbaar Ministerie verzorgt de overdracht van informatie over de verdachte aan de selectiefunctionaris van DJI. Op basis van onder andere deze informatie stelt de selectiefunctionaris een ‘risicoprofiel’ op en wordt bepaald naar welk huis van bewaring de verdachte kan worden overgebracht.
Openbaar Ministerie logica
Op 9 Oktober 2003 vonnist de rechtbank ’s-Gravenhage tegen Michel Kraay anderhalf jaar gevangenisstraf waarvan één jaar voorwaardelijk. Michel zijn advocaat, de heer Dr. mr. P.M. van Russen Groen van Wladimiroff & Waling adviseert geen hoger beroep aan te tekenen. Dit zal later de doodsteek zijn omdat het OM het hoger beroep eind maart 2005 tegen Michel intrekt.
Begin 2004 treft het OM met vijf personeelsleden van Mariëndijk Intermediair BV schikkingen tot taakstraffen variërend van zestig tot honderd uur alleen voor de oplichting. Vreemd, want volgens het Openbaar Ministerie vormden het personeel en directie van Mariëndijk Intermediair BV en Michel Kraay een criminele organisatie. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/crimineleorganisatie.pdf Nog in oktober 2003 stelt Officier van Justitie L.M.E van der Wees hoger beroep tegen Michel Kraay vanwege zijn vrijspraak als lid van criminele organisatie.
Terwijl Michel in preventieve detentie verbleef ging Mariëndijk Intermediair BV door met het verzamelen van informatie onder het gebruik van valse namen. Daartoe waren zes mobiele telefoons aangeschaft, omdat men bang was dat de vaste telefoonlijnen zouden worden afgeluisterd. Tevens waren er back-ups op een cd-rom gemaakt en plannen gemaakt om onder de nieuwe naam Woudstate de illegale praktijken voort te zetten. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 4, blz 899) http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel1.pdf (pagina 12 en13 blz 920 en 921) Het College Bescherming Persoonsgegevens: “Daaruit blijkt maar weer eens waarom justitie spreekt van een criminele organisatie. De zaak Kraay is slechts een 'spin-off' is van het onderzoek naar Mariëndijk”.
DEN HAAG 08-01-2004 (ANP) - Justitie heeft een schikking getroffen met vijf werknemers van een handelsinformatiebureau. Het bedrijf uit de regio Den Haag wordt ervan beschuldigd dat het jarenlang heeft gesjoemeld met privé-gegevens van burgers. In ruil voor taakstraffen die variëren van zestig tot honderd uur hoeven de vijf niet voor de rechter te verschijnen, zei een woordvoerder van het openbaar ministerie in Den Haag donderdag. De zaak tegen twee andere medewerkers van het bureau is geseponeerd, omdat hun betrokkenheid gering was. De zegsman wilde niet zeggen om welk bedrijf het gaat. Een andere verdachte, een 45-jarige man, moet zich eind februari of in maart voor de rechter verantwoorden. Justitie beschuldigt hem ervan leiding te geven aan een criminele organisatie. Een 36-jarige man uit Den Haag, die niet in het bedrijf werkte, werd vorig jaar september al veroordeeld voor betrokkenheid bij de fraude met persoonsgegevens door het bureau. Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) gaf het bedrijf vorig jaar twee maanden de tijd om de werkwijze op orde te brengen. De onderneming zou onder valse voorwendselen vertrouwelijke persoonsgegevens hebben verzameld bij onder meer de Belastingdienst en banken. Vervolgens verkocht ze die aan advocatenkantoren, notarissen en incassobureaus. Het CBP bepaalde dat het bureau moest stoppen met verwerking van bijzondere informatie, zoals strafrechtelijke, belasting- en bankgegevens.
Op 7 december 2004 krijgt de advocaat van Michel de telefonische mededeling van de strafgriffie van het gerechtshof, dat de zitting op 19 januari 2005 niet doorgaat. Die dag zal de voorzitter een andere zaak behandelen. Volgens de strafgriffie was geen sprake van intrekking van het hoger beroep door de Officier van Justitie, zodat de zaak naar een latere datum is verschoven. Als dan de zitting is gepland op 4 februari 2005, blijkt dat het gerechtshof hiervoor slechts één uur heeft uitgetrokken. Op 19 januari 2005 doet Michel het verzoek 22 getuigen te horen. Op 28 januari 2005 wordt het hoger beroep tegen Michel ingetrokken en zal hij te zijner tijd een nieuwe dagvaarding krijgen. Maar niets is minder waar, want op 30 maart 2005 wordt het hoger beroep tegen Michel definitief door officier van justitie, L.M.E. van der Wees ingetrokken waarmee Michel zijn recht op een eerlijk en fair trial definitief verleden tijd is. Het moge duidelijk zijn dat voornoemde feiten en omstandigheden geen schoolvoorbeelden zijn van consistent en consciëntieus handelen.
De informele gesprekken met justitie
In maart 2005 speelt een stuk van de rechtsgang zich achter de coullissen af, waarna Michel ieder rechtsgevoel kwijt is. Begin maart 2005 belt mr P.J.Ph. Dietz de Loos van de loos&schrijver advocaten naar Michel en vertelt door justitiemedewerker R.J.E.J. Jans te zijn gebeld die het conservatoir beslag op Michel zijn huis en overige bezittingen beheerd. mr. P.J.Ph. Dietz de Loos vertelt dan: “De heer Jans zei mij dat justitie met het conservatoir beslag in haar maag zit en daarom ben ik op 29 maart 2005 uitgenodigd voor een informeel gesprek met de heer R.J.E.J. Jans op het paleis van justitie”. Op 29 maart stelt de advocaat van Michel zich in het 2,5 uur durende gesprek openhartig op. De heer Jans zegt “Michel is geen beroepscrimineel, is te zwaar gestraft en heeft zich niet exorbitant verrijkt in tegenstelling tot Mariëndijk”. Tijdens het onderhoud zal de sfeer veranderen als justitiemedewerker R.J.E.J. Jans aan mr. P.J.Ph. Dietz de Loos vraagt te corrumperen: of Mr P.J.Ph. Dietz de Loos bereid is het hof te misleiden bij het dienen van de zaak in hoger beroep. Daarop antwoordt Mr P.J.Ph. Dietz de Loos dat ook hij zijn grenzen heeft en als advocaat hieraan niet mee wil werken. Als Michel diezelfde dag op 29 maart 2005 om half vijf een afspraak met zijn advocaat op diens kantoor heeft, deelt mr. Dietz de Loos Michel voormeld mede en erg geschrokken te zijn. Als Michel in 2007 de heer Jans hiermee confronteert zegt Jans dat zulks op geen enkele wijze is besproken. Maar Mr. P.J.Ph. Dietz de Loos verklaart aan Michel :” de vraag te corrumperen, dat is iets te kras uitgedrukt”. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-geluidsfragmenten.php (geluidsfragment 11) Tenslotte vertelt Mr P.J.Ph. Dietz de Loos -kort voordat Michel bij hem op kantoor is- te zijn gebeld door de heer R.J.E.J. Jans, die vertelde dat de officier het hoger beroep definitief introk en het volledige bedrag in de ontnemingszaak van Michel ging vorderen.
Klassenjustitie & slapende rechters
In 2004 en 2008 houden de OvJ en AG willens en wetens belastend materiaal tegen Dennis Esajas van tafel, ondanks de drieledige taak van het Openbaar Ministerie: waarheidszoeker, waarheidsargumentator en waarheidspresentator. Het bewijsmateriaal, een document met handgeschreven werkinstructies van Dennis Esajas is door Michel na zijn detentie via zijn advocaat, P.M. van Russen Groen aan zaaksofficier L.M.E. van der Wees overhandigd. Dennis Esajas schrijft hoe met listige kunstgrepen te informeren onder de fictieve naam ”van der Wees” bij enkele instanties: met van der Wees, Gak Amsterdam. Mag ik de RWW administratie van u? Ik word geconfronteerd met een WAO aanvraag van de heer …., geboren,…..Nou geeft hij op, een uitkering van de GSD te ontvangen, maar zet er niet bij sinds wanneer, kunt u dat zien? Zodra ze de datum zeggen, vragen is het RWW of ABW en wat is het registratienummer? Tenslotte wij hebben hier een oud gironummer op welke bank of girorekening maken jullie de uitkering over? In 1996 heeft Dennis Esajas, de heer R. Honig aan de hand van dit document met werkinstructies ingewerkt, wat op 8 december 2008 door de heer Honig aan Michel wordt bevestigd in een opgenomen telefoongesprek. (Het gesprek is te beluisteren bij de rubriek geluidsfragmenten, fragment 9) Op 11 december 2003 heeft Michel het gewraakte document op het kantoor van advocaat de heer P.M. van Russengroen gebracht en een ontvangstbewijs gekregen. Daar om technische redenen een kopie van het document niet mogelijk was heeft Michel zijn advocaat P.M. van Russen Groen in een aangetekende brief de inhoud van het document doen toekomen. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/werkinstructiesdennis.pdf Het belastende document met werkinstructies van Dennis Esajas lag jarenlang op het bureau van Michel en is bij de inval door justitie niet in beslag genomen.
Als Michel Kraay Advocaat-Generaal M. ter Hart twee dagen voor de zitting belt, zegt zij niet bekend te zijn met het uiterst belastende bewijsmateriaal tegen Dennis Esajas. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-geluidsfragmenten.php (geluidsfragement 9) Uiteindelijk doet de AG er tijdens de zitting bij het hof het zwijgen toe en zegt Michel Kraay tegen de AG ‘gaat u nog over het document beginnen of moet ik het doen?’. De Advocaat Generaal en de rechters Prof. Mr. J. Borgesius, mr. C.G.M. van Rijnberk en mr. R.C Langeler van het Gerechtshof ’s-Gravenhage vonden het niet nodig de heer R. Honig als getuige te horen. Prof. Mr. J. Borgesius is hoogleraar recht economische ordening aan de VU Groningen, vice-president en voorzitter van het Gerechtshof in Den Haag en bekleedt nog talloze (circa 30) uiteenlopende andere functies.
Kennelijk hebben de heren Esajas en Verreijdt een 'status aparte' en bepaalt het OM wat waarheid is en wat er wel en niet aan het licht gebracht wordt. Het OM dient juist een stuwende factor te zijn in een strafproces en alle relevante feiten en omstandigheden t.b.v. de waarheidsvinding in het strafdossier op te nemen, en niet toe te schrijven op 'bruikbaarheid'. Daardoor hebben de rechters gevonnist op grond van een vertekend beeld en incompleet dossier, wat is opgemaakt onder verantwoordelijkheid van het OM.
Saillant is dat de naam van der Wees die Esajas in 1996 op het briefje met werkinstructies opschreef, zeven jaar later de geslachtsnaam is van de zaaksofficier in de zaak van Michel en Mariëndijk Intermediair BV. In 1994 was zaaksofficier Loes van der Wees nog werkzaam bij de landsadvocaat, Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn, die tot de cliëntèle van Mariendijk Intermediair BV behoorde. Misschien was van der Wees toen ze bij de landsadvocaat werkzaam was, opdrachtgever bij Mariëndijk Intermediair BV en is daarom het zeer belastende document tegen Dennis Esajas van tafel gehouden?
Michel heeft het vak bij Mariëndijk geleerd en ook in de branche was de werkwijze van Mariëndijk algemeen bekend. Zo schrijft branchegenoot CCM in 1996, nadat hij daar een bedrijfsbrouchure ophaalde, enkele dagen later aan Michel ‘vermoedelijk zat de werkwijze van uw ex-werkgever, Mariëndijk er nog zo nauw in dat uw zich gelijk voor iemand anders uitgaf toen wij naar u identiteit vroegen.’ http://www.michelkraay.nl/documenten-strafdossier.php?Section=1 (zie document 3)
En als Michel gedetineerd is stuurt Richard Groenewold hem een kaart ‘Hoi pikkebaas, verre van rechtvaardig, dat is wat ik ervan denk’. In juni 2004 is door Richard Groenewold bij de rechter- commissaris een aanvullende belastende verklaring afgelegd tegen Dennis Esajas waarin hij o.a. verklaart Dennis Esajas onder de naam Timmermans te hebben horen bellen naar instanties.
Op 29 september 2004 worden Dennis Esajas en Rick Verreijdt door de rechtbank Den Haag veroordeeld tot taakstraffen van 240 uur en een jaar voorwaardelijke gevangenisstraf, ondanks de door Dennis Esajas ingezette strategie, dat hij geen wetenschap had hoe zijn personeel informatie vergaarde. En dat bij een familiecultuur in een kleine onderneming, waar iedereen elkaar persoonlijk kent en is verbonden door vriendschap en openlijkheid. http://zoeken.rechtspraak.nl/resultpage.aspx?
snelzoeken=true&searchtype=zaak&nummerzaak=09.755.033/03 http://zoeken.rechtspraak.nl/resultpage.aspx?
snelzoeken=true&searchtype=ljn&ljn=AR2978&u_ljn=AR2978
In aanloop naar het hoger beroep tegen Dennis Esajas en Rick Verreijdt is gedurende 4 jaar lang door het Openbaar Ministerie geen aanvullend onderzoek gedaan. Als op 10 december de zaken tegen Mariëndijk Intermediair BV, Dennis Esajas en Rick Verreijdt dienen bij het hof Den Haag, volgt op 24 december 2008 vrijspraak. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/arrest.pdf De rechters Prof. Mr. J. Borgesius, mr. C.G.M. van Rijnberk en mr. R.C Langeler van het Gerechtshof ’s-Gravenhage komen tot een andere slotsom dan de rechtbank, ondanks zeer belastende verklaringen van vijf medewerkers van Mariëndijk Intermediair BV tegen Esajas en Verreijdt. De medewerkers verklaren dat op de typistes na iedereen binnen Mariëndijk jarenlang gebruik maakte van het vergaren van informatie uit niet openbare bronnen middels het aannemen van fictieve namen: “Toen Michel nog vrij was, belden wij zelf instanties en personen op, namen een andere hoedanigheid aan en probeerden zo aan onze informatie te komen.
http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 7, blz. 926) Ik dien op te merken dat we in die tijd ook gewoon de verhaalsonderzoeken bleven doen. Echter onze werkmethoden veranderden niet; we bleven instanties en instellingen benaderen middels gebruikmaking van valse hoedanigheden. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 9, blz 933) Terwijl Michel in preventieve detentie verbleef ging Mariëndijk door met het verzamelen van informatie onder het gebruik van valse namen. Daartoe waren zes mobiele telefoons aangeschaft, omdat men bang was dat de vaste telefoonlijnen zouden worden afgeluisterd. En er waren plannen gemaakt om onder de nieuwe naam ‘Woudstate’ de illegale praktijken voort te zetten. Tevens waren er back-ups op een cd-rom gemaakt. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 4, blz 899) http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel1.pdf (pagina 12 en13 blz 920 en 921) Het College Bescherming Persoonsgegevens: “Daaruit blijkt maar weer eens waarom justitie spreekt van een criminele organisatie. De zaak Kraay is slechts een 'spin-off' is van het onderzoek naar Mariëndijk”.
Inmiddels heeft het Openbaar Ministerie tegen het vonnis van het Gerechtshof ’s-Gravenhage cassatie ingesteld bij de Hoge Raad. Maar in de praktijk is deze daad niet meer dan het toepassen van een uitstervingsconstructie om kamervragen over de zaak te ontwijken.
Ondertussen gaan de heren Dennis Esajas, Rick Verreijdt middels Regres Info BV (voorheen Mariëndijk Intermediair BV) onverdroten door met de handel in gegevens uit gesloten bronnen:het leveren en verkopen van banksaldi op bestelling. Luister naar hetgeen de heer M. van Leusden van Allianz Nederland vertelt aan Michel Kraay, in de wetenschap dat hij denkt een medewerker van Regres Info BV aan de telefoon te hebben. In het verleden was de heer van Leusden al namens de Zwolsche Algemeene kind aan huis bij Mariëndijk Intermediair BV. De Zwolsche Algemeene is inmiddels een onderdeel van Allianz verzekeringen. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-geluidsfragmenten.php
http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=12 zie document nummer 9
En als Michel in juli 2009 een ex-werknemer van Regres Info BV spreekt die daar eind juni 2009 uit dienst is getreden bekend deze opdrachten m.b.t. banksaldi op de trap in het pand te hebben zien liggen. Evenzeer in 2003 toen Michel in preventieve hechtenis moest blijven vanwege recidivegevaar, ging Mariëndijk Intermediair BV al door met het met het opvragen van privé-informatie bij instanties en bedrijven. Zulks blijkt uit het strafdossier.
http://www.michelkraay.nl/images/
pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 4, blz 899)
http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verhaalsrapport.pdf
Follow the money: wie betaalt die bepaalt
Het OM heeft alleen Dennis Esajas en Rick Verreijdt in hoger beroep lid van criminele organisatie ten laste gelegd. Als er dan toch sprake is geweest van een structurele en duurzame samenwerking, dan was dat wel tussen Mariëndijk Intermediair BV en haar opdrachtgevers. Het CBP heeft opdrachten gezien van advocatenkantoren waar expliciet in stond dat de opdrachtgever langs reguliere weg niet in staat was om aan informatie te komen. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/aangifteom.pdf (pagina 9)
Verder blijkt zulks feit uit de eenhedencontracten die de gerenommeerde opdrachtgevers bij Mariëndijk Intermediair BV afsloten. Er werd dan vooraf een X bedrag door de opdrachtgever op de bankrekening van Mariëndijk Intermediair BV gestort. Hierdoor kreeg de opdrachtgever korting op te verrichten onderzoeken en werden eenheden gekocht welke werden opgesoupeerd met te verrichten onderzoeken. Bovendien toont dit aan dat de opdrachtgevers steeds weer nieuwe onderzoeken opvroegen en bereid waren daar vooraf aanzienlijke bedragen van € 25.000,- tot € 75.000,- te betalen omdat ze wisten dat de informatie betrouwbaar was. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/crimineleorganisatie.pdf (pagina 4)
De raadslieden van beide verdachten wezen de rechtbank op de rol die de grote advocatenkantoren speelden in de zaak. Tot de opdrachtgevers van Mariëndijk behoorden Nauta Dutilh, De Brauw Blackstone Westbroek en Pels Rijcken en Droogleever Fortuijn, de landsadvocaat, “een van onze grotere opdrachtgevers'', aldus Rick Verreijdt. Volgens advocaat mr. E. Deen hadden de opdrachtgevers, “die uit hoofde van hun beroep op de hoogte zouden moeten zijn van de privacywetgeving, opdrachten verstrekt waarvan ze weten, althans behoren te weten, dat die niet naar behoren uitgevoerd kunnen worden zonder de wet te overtreden''. Volgens Rick Verreijdt vroeg de landsadvocaat nooit hoe wij aan onze gegevens kwamen. We kregen wel steeds nieuwe opdrachten. En een medewerker van Mariëndijk Intermediair BV verklaart: “Een groot deel van ons werk doen we voor advocatenkantoren. Ze betalen er ook altijd goed voor”. http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossier/verklaringendeel2.pdf (pagina 7, blz. 926)
Uit de praktijkvoorbeelden op de KSU cursus beslagrecht bleek dat de meeste advocaten op de hoogte waren van de werkwijze van Mariëndijk Intermediair BV, aldus docent mr. Pablo van Klinken.
Als Michel in 2009 naar de heer H.F. van Rijswijk, hoofd van de juridische afdeling van Mercedes-Benz leasing belt en over de zaak Mariëndijk verteld antwoord de heer van Rijswijk. Het verbaasde mij dat ze zo snel de informatie op tafel hadden, toen ik Dennis Esajas hier een keer mee confronteerde zie hij dat Rick Verreijdt een oud politie agent was die op oud collega’s een beroep kon doen.
De heler is erger dan de steler
Één van de opdrachtgevers bij Mariëndijk Intermediair BV was Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland, sinds 2006 rechter bij het Gerechtshof ’s-Gravenhage. http://www.denhaag.com/default.asp?id=4687 Voorheen Deken van de Orde van advocaten bij de Hoge Raad der Nederlanden en lid van een aantal overlegorganen van de Nederlandse Orde van advocaten. Als curator vraagt Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland in het faillissement van Holland Telematica BV dat er onderzocht moet worden op correcte afdracht van premies- en loonbelasting in de jaren (zo mogelijk 2001) 2002 en 2003. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdrachten.php?Section=11 (zie document nummer 4)
In 2006 doet Michel Kraay aangifte tegen de opdrachtgevers waarop een sepo volgt. ‘De opdrachtgevers mochten ervan uitgaan dat Michel op legale wijze, derhalve niet via oplichting, aan de gevraagde gegevens kwam’ is het verweer van Justitie. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-openbaar-ministerie.php?Section=1 http://www.netkwesties.nl/editie143/artikel3.html Kopers persoonsgegevens niet vervolgd.
Maar ondertussen blijkt Justitie wel terdege met de vervolging van enkele opdrachtgevers bezig te zijn (geweest): Op het advocatenkantoor van klager waren personen werkzaam tegen wie een gerechtelijk vooronderzoek ingesteld ter zake van onder meer medeplegen danwel uitlokken van het doen plegen van schending van de geheimhoudingsplicht en/of het medeplegen van oplichting, subsidiair van opzet-/schuldheling door [A] B.V. en/of [B] B.V. De klager wordt er - kort gezegd - van verdacht dat hij een zogenaamd informatiebureau, [A] B.V. en/of [B] B.V., geld heeft geboden om, in strijd met de wet, vertrouwelijke gegevens te verschaffen over de (rechts)personen [betrokkene 1], [betrokkene 2], [betrokkene 3], [betrokkene 4], [C] BV en/of Stichting [D] en [E], wederpartijen van een cliënt van de klager.Het klaagschrift is gericht tegen de inbeslagneming van stukken uit het bij de klager berustende dossier inzake bovengenoemde (rechts)personen. http://jure.nl/au2062
In het kader van het tegen klager lopende gerechtelijk vooronderzoek is door de rechter-commissaris op 1 juni 2004 een doorzoeking ter inbeslagneming verricht in het advocatenkantoor waar klager werkzaam was gedurende de in de vordering gerechtelijk vooronderzoek genoemde periode, te weten in of omstreeks de periode van 1 januari 2001 tot en met 23 juni 2003. De rechter-commissaris was daarbij vergezeld door de Deken van de Orde van Advocaten in het arrondissement Rotterdam. Bij deze doorzoeking zijn stukken uit een dossier inzake [betrokkene 1], [betrokkene 2], [betrokkene 3], [betrokkene 4], [C] en [E] in een enveloppe gedaan die vervolgens vergezeld en in beslag genomen is. Klager heeft zich verzet tegen de inbeslagname van genoemde stukken aangezien hij van mening is dat deze onder zijn geheimhoudingsplicht vallen. Van de doorzoeking is door de rechter-commissaris geen proces-verbaal opgemaakt. In het dossier bevindt zich een brief van een ambtgenoot van de rechter-commissaris d.d. 13 juli 2004 met een uiteenzetting omtrent de gang van zaken. http://jure.nl/av0733
Het onderzoeksbureau leverde niet enkel publieke informatie maar ook gevoelige informatie die niet uit openbare bronnen afkomstig was en ten aanzien waarvan het vermoeden is gerezen dat het onderzoeksbureau daarop slechts de hand heeft kunnen leggen door zélf delicten te plegen of door te profiteren van andermans strafbare feiten. De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat de correspondentie tussen het onderzoeksbureau en het personeel van klager geacht moet worden deel uit te maken van het strafbaar feit van deelneming aan schending van een geheimhoudingsplicht dan wel uitlokking van oplichting dan wel dat die feiten met die stukken zijn begaan.
De rechter-commissaris is de heer H.J.J. Knol, dezelfde RC als in de zaak van Kraay en Mariëndijk Intermediair BV. H.J.J. Knol is heden als Advocaat-Generaal bij het Gerechtshof ’s-Gravenhage werkzaam.
Het gelijkheidsbeginsel geschonden
Het personeel van Mariëndijk kreeg geen ontneming opgelegd, ondanks dat ook zij voordeel hebben genoten door het vergaren van informatie uit gesloten bronnen met listige kunstgrepen. Daarentegen kreeg Michel Kraay die zich niet buitensporig heeft verrijkt, in tegenstelling tot Mariëndijk Intermediair BV, een ontnemingsvordering van € 185.000,- opgelegd. Michel had als zelfstandig ondernemer ongeveer een zelfde inkomen van € 3000,- netto en werkte daar 45 uur per week voor. Hetzelfde inkomen als enkele werknemers van Mariëndijk hadden inclusief emolumenten, zoals een auto van de zaak. Daarentegen verdienden de directeuren van Mariendijk ongeveer € 25.000,- netto de man per maand. Mariëndijk Intermediair BV is zelfs tijdens het strafrechtelijk onderzoek in staat gesteld zich te reorganiseren, waardoor zij haar inkomsten deels kon behouden. In hoger beroep had Michel het motief van de oplichting in het juiste perspectief kunnen plaatsen omdat volgens de OvJ L.M.E. van der Wees het enige doel dat Michel had ’geld verdienen’ was. Michel handelde juist niet louter uit geldelijk gewin en verrichte werk met een groot maatschappelijke impact deels vanwege zingeving. Als waarheids- en rechtvaardigheids strijdend mens toonde hij misstanden aan, ontrafelde fraude en leverde de bouwstenen aan voor het oplossen van moordzaken. Zo gaf hij de tip in de zaak Nulde gratis en rekende € 25,- voor het opsporen van de kroongetuige in een Moordzaak. Bovendien beging Michel geen misdrijf uit jaloezie, hebzucht, haat of begeerte en heeft hij zich niet exorbitant verrijkt en er hard voor gewerkt. Michel kan niet anders concluderen dat door het Openbaar Ministerie naar een vooraf bepaalde uitkomst is toegewerkt het zgn.’doel redeneren’. Temeer een rechercheur in 2005 verklaarde: “tijdens het onderzoek worden beleidskeuzes gemaakt en is niet op alles gerechercheerd. Zijn zaak is afgescheiden; ik weet niet precies waarom, maar we hebben tijdens het onderzoek niemand uit de wind proberen te houden of wat dan ook”.
